اردو، انگلش اور ہندی میں مَیلا کے معانیدیکھیے

• badavje, badachlan, obaash, suflaa, kamiina
• gandaa, chirk aaluuda, chakaT, gubaar aaluud, gadlaa, Khaak, dhuu.ol me.n bhara hu.a
• chor uchkaa, uThaa.ii geraa
• Galiiz, naapaak, najis, paliid
• be aab, na musfaa, Gair shaffaaf, chamak se aarii
• muGallim, lotii, zaanii
• zang khaaya hu.a, zangaKhurdaa, zangaaluudaa
• javaarii, qimaarabaaz
• (majaazan) gunaahgaar, aasii, Khataakaar, aaluuda-e-gunaah, faasiq, faajir, aaluuda-e-daaman
• miTTii ke rang ka, Khaakii
• mukaddar, ranjiidaa, maluul, pareshaan
• phuzlaa, gaah, bol-o-baraaz
• big.Daa hu.a, Kharaab, ubaraa (suluuk, tiivr vaGaira)
• kuu.Daa, krikeT, ghuura, kachraa niiz mel, gandgii
• (majaazan) rishvat
• malgajaa, syaahii maa.il, syaah (rang ke li.e mustaamal
• ranjish, badgumaanii, kuduurat, kiina
• vo jagah jahaa.n kuu.Daa krikeT ho gayaa ho, saamaan be saliiqe pane se ho

Noun, Masculine

• dirty
• filth, dirt
• met

Adjective

• dirty, foul, defiled

विशेषण

• जिस पर मैल जमी हो। जिस पर गर्द, धूल या कीट आदि हो। जिसकी चमक-दमक मारी गई हो। मलिन। अस्वच्छ। ' साफ ' का उलटा। पद-मैला-कुचला।
• दोष, विकारं आदि से युक्त। दूषित और विकृत। गंदा। पुं० १. गलीज। गू। विष्ठा। २. कूड़ा-करकट।
• गंदा; मलिन; अस्वच्छ
• दूषित; विकारयुक्त; मैलवाला।