اردو، انگلش اور ہندی میں وَحْشی کے معانیدیکھیے

• ajnabii, Gair maanuus
• sahraa.ii, janglii, jangal ka baasii
• (kitaabat) aa.Daa qat lage qalam ke do palo.n me.n se ek palla, maidaan-e-qalam kii baa.e.n nok, baayaa.n ruKh jo biich ke shigaaf kii vajah se do hisso.n me.n baTaa hotaa hai, daa.e.n priy ko insii aur baa.e.n priy ko vahshii kahte hai.n baa.e.n ko Khafii bhii kahte hai.n aur is se baariik hisse harf ke likhe jaate hai.n
• bha.Dakne vaala, ghabraane vaala, ek haal par na rahne vaala
• janglii jaanvar jo aadmiiyo.n se bhaag jaaye, jo insaano.n se maanuus na ho
• jo baa.e.n taraf ho ; baayaa.n, bairuunii niiz ulTaa, piT (chitt kii zid) niiz (tibb) vo ruKh jo jism ke daramyaanii Khat se duur ho
• jo paaltuu na ho (ko.ii jaanvar)
• diivaanaa, saudaa.ii, Khabtii
• Gair muhazzab, Gair mutmaddim, naatraashiidaa ; ujaDD, in gha.D, badasliiqaa
• ۔(e। baalaftah) sifat। janglii jaanvar ho aadmiiyo.n se bhaag jaaye। sahraa.ii। janglii। bharakne vaala। ghabraane vaala। ek jaal par na rahne vaala २। Gair maanuus ३। Gair mahzat

Adjective

• wild, savage, ferocious, barbarous, barbaric, uncivilized, crazy, untamed

Noun, Masculine

• brute, savage
• wild beast

विशेषण

• जंगली, असभ्य, क्रूर, बर्बर
• (पशु) जो जंगल में घूमता-फिरता और रहता हो। ' पालतू ' का विपर्याय
• जंगल में रहनेवाला। जंगली। वन्य।
• जंगली पशु जो मनुष्यों से भागे, वह व्यक्ति जो मनुष्यों के समागम से बचे और अकेला रहना पसंद करे, पागल, मिराक़ी
• जंगली, असभ्य
• जंगल में रहने वाला, वन्य
• जो अभद्र तथा असंस्कृत हो; उजड्ड
• बर्बर